غدیر کربلای عوام بود

؛
و کربلا، غدیر خواص
در غدیر با آنکه بیعت گرفته شد، “جفا” شد؛
و در کربلا با آنکه بیعت برداشته شد “وفا
مقام معظم رهبری

در روز غدیر
بعد از آنکه پیامبر(ص)، امیرالمؤمنین(ع) رو به جانشینی منصوب کرد. عمر بن خطاب برخواست و گفت:

🔻بخ بخ لک یا ابن أبی‌طالب أصبحت مولای و مولى کل مسلم‏
به به! گوارا باد بر تو ای پسر ابوطالب، تو مولای من و مولای تمام مسلمانان شدی
(منبع: ابن کثیر دمشقی‏، البدایة و النهایة، ج 7، ص 349)
و دیگر مردم و اصحاب پیامبر نیز با امیرالمؤمنین بیعت کردند
و البته چندماه بعد بیعت شکستند و جفا کردند

🔻اما
در شب عاشورا
امام حسین(ع) به یاران خود گفت بیعتم رو برداشتم، در سیاهی شب میتوانید بروید و جان خود رو نجات بدهید. بعد از این سخنان حضرت، یاران امام حسین به نوبت برخواستند و شروع کردند به سخن گفتن

#سعید_بن_عبدالله برخاست و عرض کرد:
نه، به خدا‌ ای پسر پیغمبر، ما هرگز تو را رها نمی‌کنیم تا خداوند بداند که ما در غیاب پیامبرش از تو محافظت کردیم و اگر بدانم که در راه تو کشته می‌شوم و سپس زنده می‌شوم و سوزانده می‌شوم و سپس ذرات وجودم را به باد می‌دهند و هفتاد بار با من چنین میشود، از تو جدا نمی‌شوم تا آنکه در رکاب تو کشته شوم. چرا چنین نکنم با اینکه یک کشته شدن بیش نیست و به دنبال آن عزتی جاودانه خواهد بود

#زهیربن_قین گفت:
به خدا قسم دوست داشتم هزار مرتبه کشته شوم، سپس زنده شوم و در عوضی، خدای متعال کشته شدن را از تو و جوانان اهل بیت تو برطرف کند

همینطور بقیه اصحاب برخواستند حرفهای زیبایی در حمایت از سیدالشهدا زدند
اینجا غدیر خواص بود. خواص پای ولایت موندن و جان دادند.